Barbara Tokarska, znana podczas wojny pod pseudonimem Jola, pomagała rannym na Mokotowie. Sama również została ranna, ale po leczeniu wróciła do służby. Teraz Warszawa żegna jedną ze swoich bohaterek.

Miała 102 lata. Warszawa żegna niezwykłą bohaterkę

Barbara Tokarska z domu Tyszkiewicz urodziła się 31 lipca 1924 roku w Borysławiu. Podczas Powstania Warszawskiego była sanitariuszką związaną z mokotowskim Pułkiem Baszta. Służbę rozpoczęła w punkcie sanitarnym Wojskowej Służby Kobiet przy ulicy Czerniakowskiej.

Zobacz także:

Jysk ochrona mebli

Koniec z rozkręcaniem mebli, gdy tylko zaczyna padać. Jysk przecenił o 64% ochronną „pelerynkę”. Nakładam i mam spokój
rachunek Zakopane turystka

Przyjechała na wakacje z USA i pokazała rachunek. Polacy kwitują: „Dałaś się wykorzystać”

W pierwszych dniach sierpnia pomagała rannym i uczestniczyła w ich transporcie do szpitala. Później przedostała się na Górny Mokotów i dołączyła do kompanii O-2. Pełniła służbę między innymi w punktach sanitarnych przy ulicach Czeczota i Szustra oraz w Reducie Alkazar.

Jeden dzień mógł zmienić wszystko. Sama została ranna

15 sierpnia 1944 roku Barbara Tokarska znalazła się w samym środku dramatycznych wydarzeń. Podczas ataku niemieckich czołgów została ranna odłamkami. Opatrzono ją w punkcie sanitarnym przy ulicy Szustra, a następnie trafiła do szpitala elżbietanek.

To jednak nie zakończyło jej służby. Po powrocie ponownie pomagała potrzebującym. Pracowała również w szpitalu polowym przy ulicy Misyjnej, gdzie opiekowała się ciężko rannymi także podczas nalotów i bombardowań.

Rafał Trzaskowski przekazał smutną wiadomość

O śmierci Barbary Tokarskiej poinformował 11 września Rafał Trzaskowski. Prezydent Warszawy przypomniał jej odwagę, mądrość i dobroć oraz podkreślił, jak bardzo będzie mu brakowało wspólnych spotkań i rozmów. Kilka tygodni wcześniej Tokarska obchodziła 102. urodziny.

Jej historia nie zakończyła się wraz z wojną. Tokarska zdobyła wykształcenie ekonomiczne i doktorat, a za swoją działalność otrzymała liczne odznaczenia, w tym Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski i Warszawski Krzyż Powstańczy. Była także kapitanem Wojska Polskiego.