Obserwuj nas na Google
Wiele osób przed wyprawą do lasu zastanawia się, jaki kolor ubrania odstraszy kleszcze. Problem w tym, że właśnie tutaj łatwo wpaść w pułapkę popularnego przekonania. Kolor nie jest najważniejszy. Liczy się przede wszystkim to, ile skóry zostawiamy odsłoniętej i jak przygotujemy się do spaceru.
Kleszcze nie czekają na nas na drzewach. Ten mit wciąż trzyma się mocno
Jedno z najbardziej rozpowszechnionych przekonań mówi, że kleszcze spadają z drzew prosto na człowieka. W rzeczywistości znacznie częściej można spotkać je na trawie, liściach oraz niskiej roślinności. Nie muszą wykonywać żadnego spektakularnego skoku, by znaleźć się na ubraniu.
Zobacz także:
Wystarczy przejść przez gęstsze zarośla lub otrzeć się o rośliny. Pasożyt może wtedy zaczepić się o materiał, a później stopniowo szukać dostępu do skóry. Kleszcze nie latają i nie skaczą. To zwykły kontakt z roślinnością może rozpocząć niechcianą wędrówkę po ubraniu.
Właśnie dlatego skupianie całej uwagi na tym, co znajduje się nad głową, może dawać złudne poczucie bezpieczeństwa. Znacznie więcej znaczenia ma sposób, w jaki poruszamy się wśród traw i krzewów, a także to, czy nasz strój utrudnia pasożytowi dotarcie do ciała.
Jasne czy ciemne ubranie? Tutaj wiele osób wyciąga zbyt szybkie wnioski
Od lat powtarza się, że określone kolory ubrań mogą szczególnie przyciągać kleszcze. Dostępna wiedza nie daje jednak podstaw, by uznać konkretny odcień za magnes na te pasożyty. Nie ma naukowych dowodów, że biały, beżowy czy inny jasny kolor sam w sobie zwiększa ryzyko.
W badaniach na jasnych ubraniach rzeczywiście znajdowano więcej kleszczy. Nie musi to jednak oznaczać, że pasożyty chętniej wybierają takie tkaniny. Wyjaśnienie może być znacznie prostsze – ciemnego, małego kleszcza łatwiej zauważyć na jasnym tle.
Kleszcze lokalizują potencjalnego gospodarza dzięki takim sygnałom jak zapach, ciepło, dwutlenek węgla i wibracje. Kolor koszulki nie znajduje się więc na pierwszym miejscu tej listy. To ważna różnica, bo pozwala uniknąć skupienia na czymś, co może mieć dużo mniejsze znaczenie niż sam sposób ubrania.
Jasny materiał ma jednak bardzo praktyczną przewagę. Ciemny punkt poruszający się po białej lub pastelowej tkaninie łatwiej wychwycić wzrokiem. Ma to znaczenie zwłaszcza w przypadku młodych stadiów rozwojowych kleszczy, które na ciemnych ubraniach mogą być wyjątkowo trudne do zauważenia.
Kontrola odzieży jeszcze podczas spaceru, szczególnie po przejściu przez gęste zarośla, może więc pomóc dostrzec pasożyta, zanim dotrze do skóry. I właśnie tutaj kolor ubrania faktycznie może działać na naszą korzyść, choć z zupełnie innego powodu, niż sugeruje popularny mit.
Największy błąd zaczyna się tam, gdzie kończy się materiał
Znacznie ważniejsze od koloru jest to, czy ubranie osłania ciało. Długie spodnie, długie rękawy oraz zamknięte buty tworzą dodatkową barierę i utrudniają kleszczowi bezpośredni dostęp do skóry.
Dodatkowym zabezpieczeniem może być wsunięcie nogawek spodni w skarpetki oraz koszulki w spodnie. Nie wygląda to może jak wybieg mody, ale podczas spaceru po terenie pełnym niskiej roślinności ma bardzo konkretny cel – ogranicza liczbę miejsc, przez które pasożyt może przedostać się pod ubranie.
Nie oznacza to przy tym, że latem trzeba zakładać ciężkie i grube warstwy. Strój powinien być dostosowany do pogody. Lekkie i przewiewne materiały również mogą spełnić swoją funkcję. Kluczowe jest zakrycie skóry, a nie sama grubość tkaniny.
To właśnie odsłonięte fragmenty ciała mogą ułatwić kleszczowi zadanie. W praktyce oznacza to, że krótkie spodenki, odkryte kostki czy mocno odsłonięte ręce podczas przechodzenia przez wysoką trawę i zarośla są znacznie istotniejszą kwestią niż wybór pomiędzy jasną a ciemną koszulką.
Spacer się skończył? Wtedy zaczyna się druga część ochrony
Powrót do domu nie powinien oznaczać końca czujności. Po spacerze warto zdjąć ubrania i dokładnie obejrzeć całe ciało. Szczególnej uwagi wymagają miejsca, które łatwo pominąć podczas pobieżnej kontroli.
Kleszcze mogą znaleźć się między innymi pod pachami, w pachwinach, w okolicy pasa i pępka, pod kolanami, za uszami oraz na owłosionej skórze głowy. Dokładne oględziny mają znaczenie właśnie dlatego, że niewielkiego pasożyta można przeoczyć, zwłaszcza gdy znajduje się w trudno dostępnym miejscu.
Prysznic po powrocie z lasu również jest dobrym nawykiem. Woda może pomóc spłukać kleszcze, które jeszcze nie zdążyły się przyczepić. Nie zastępuje jednak dokładnego sprawdzenia skóry, ponieważ pasożyt, który już się wbił, nie zostanie po prostu usunięty przez strumień wody.
Najważniejszy wniosek jest więc znacznie mniej efektowny niż opowieści o kolorach odstraszających kleszcze. Nie ma podstaw, by traktować konkretną barwę ubrania jako główny sposób ochrony. Jasne rzeczy mogą za to ułatwić dostrzeżenie pasożyta, zanim ten dotrze do skóry.
Przed wyjściem do lasu warto więc patrzeć nie tylko na kolor koszulki czy spodni. Znacznie ważniejsze jest zakrycie ciała, ograniczenie łatwego dostępu do skóry oraz późniejsza dokładna kontrola. To właśnie te proste elementy stroju i zachowania mogą mieć największe znaczenie podczas spotkania z kleszczem.
