Kiedy na krakowski Rynek ruszyły służby ratunkowe, każda sekunda miała ogromne znaczenie. Medycy musieli podejmować trudne decyzje, nie wiedząc nawet, czy zagrożenie już minęło. Dopiero teraz poznaliśmy kulisy jednej z najbardziej napiętych chwil tej akcji.
WIDEO…
Ratownik z Krakowa przerwał milczenie. Nagle policjanci wydali pilne polecenie
Przemysław Janik z Krakowskiego Pogotowia Ratunkowego był w pierwszej karetce, która dotarła na Rynek Główny po strzelaninie. To właśnie on kierował działaniami medycznymi. W rozmowie z Onetem ujawnił, że nawet po zatrzymaniu napastnika ratownicy nie mogli mieć pewności, czy są bezpieczni.
Najbardziej niepokojąca sytuacja wydarzyła się między godziną 16.30 a 17. Policjanci nagle polecili ratownikom, aby natychmiast schowali się w karetce. Powód? Ktoś kierował w ich stronę światło lasera. Funkcjonariusze podejrzewali, że może to oznaczać obecność kolejnego napastnika.
Przez chwilę istniała więc obawa, że dramat może się powtórzyć. Ratownicy, którzy wcześniej pomagali poszkodowanym, sami znaleźli się w sytuacji wymagającej szczególnej ostrożności. Na szczęście alarm okazał się fałszywy. Janik przyznał jednak, że świadomość możliwego zagrożenia była niezwykle stresująca.
Pierwsza karetka dotarła po czterech minutach. Ratownicy nie wiedzieli, co ich czeka
Początek tej akcji również był pełen napięcia. O godzinie 15.02 zespół otrzymał zgłoszenie dotyczące strzelaniny na Rynku Głównym. Ratownicy wracali wtedy z wcześniejszej interwencji w rejonie ulicy Wielickiej. Zaledwie cztery minuty później byli już na miejscu.
Początkowo Janik przypuszczał, że chodzi o porachunki między przestępcami, a poszkodowanych będzie najwyżej dwóch. Rzeczywistość okazała się znacznie poważniejsza. Przy ulicy Siennej ratownicy zobaczyli kolejne przypadkowe ofiary. Stało się jasne, że potrzebna będzie pomoc na ogromną skalę.
Janik ogłosił procedurę zdarzenia z dużą liczbą poszkodowanych. Poprosił o skierowanie dziesięciu zespołów ratowniczych oraz śmigłowca Lotniczego Pogotowia Ratunkowego. Ostatecznie udało się zorganizować aż 14 zespołów. W działania włączyły się również krakowskie szpitale.
Jeden z ratowników był na szóstym dyżurze. Tak wyglądała walka o życie
Jeszcze bardziej porusza doświadczenie ludzi, którzy znaleźli się w pierwszej karetce. Artur Klimas pracował w pogotowiu od około pół roku, natomiast dla Sebastiana Kędziora był to dopiero szósty dyżur. Mimo krótkiego stażu obaj musieli zmierzyć się z wyjątkowo trudną sytuacją.
Ogromne znaczenie miała także postawa przypadkowych przechodniów. Niektórzy natychmiast ruszyli na pomoc rannym. Ratownicy przekazywali im wskazówki i potrzebne materiały. Dzięki temu medycy mogli koordynować działania i docierać do kolejnych osób wymagających pilnej pomocy.
Nie wszyscy jednak zachowywali się odpowiedzialnie. Janik wspominał również o tłumie gapiów, którzy nagrywali wszystko telefonami i utrudniali przejście ratownikom. Musiał stanowczo domagać się zwolnienia drogi. W takich warunkach każda przeszkoda mogła opóźnić pomoc.
Dramatyczna akcja dobiegła końca. Ratownik zdradził, co stało się później
O godzinie 17.33 Janik przekazał dyspozytorowi, że sytuacja została opanowana. Dopiero wtedy mógł zakończyć kierowanie akcją. Wraz z kolegami poszedł na kawę i ciepły posiłek, ale ich praca jeszcze się nie skończyła. Sprawdzali, czy wszyscy pacjenci dotarli do szpitali.
Ratownik przyznał również, że do dziś wraca myślami do tamtych wydarzeń. Zapamiętał miejsca, w których znajdowali się poszkodowani. Podkreślił, jak ważna po tak trudnych doświadczeniach jest troska o zdrowie psychiczne całego zespołu.
W jego relacji pojawił się także osobisty szczegół. Żona próbowała się z nim skontaktować, lecz podczas akcji nie miał czasu odebrać telefonu ani wysłać wiadomości. Dopiero w domu dowiedział się, jak bardzo się o niego martwiła. To pokazuje, że dramat na krakowskim Rynku miał również wymiar, którego nie było widać na nagraniach z miejsca zdarzenia.
